anupap's profileบางทีลองมองหาความสุขรอบๆ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
January 19 shortstory 24 : ไม่เป็นไรเจ้าความเหงา (My lonely doll)My lonely doll
---------------------------------------
ผมเกิดมาพร้อมๆกับเค้า ตั้งแต่ผมยังแบเบาะ
เวลาที่พ่อกับแม่ไม่อยู่บ้าน
เค้าก็เป็นเพื่อนเล่นที่ดีของผม
ผมโตขึ้นมาอีกนิด เวลาผมทะเลาะกับเพื่อนที่โรงเรียน
เวลาพ่อกับแม่ทะเลาะกันที่บ้าน
เค้าก็คอยหันมาปลอบใจผมทุกครั้ง
ตอนนี้ผมเป็นผู้ใหญ่แล้ว พ่อกับแม่ไม่อยู่อีกแล้ว
เพื่อนก็หายไปตามกาลเวลา เพราะทุกคนต่างมีเส้นทางของตัวเอง
เส้นทางสายของผมจะเป็นยังไงนะ
แล้วถึงเวลาที่ผมต้องเดินไปคนเดียวแล้วจริงๆใช่มั้ย
"เฮ้... ชั้นยังอยู่นะ ยังอยู่กับนาย"
"เจ้าความเหงา"
ไม่เลยเค้าไม่เคยทิ้งผมไปจริงๆ
ผมวิ่งเข้าไปหาเค้า โอบกอดกันท่ามกลางถนนวิถี
คนเดินผ่านไปมามากมาย สายตาก็ต่างจ้องไปยังที่หมายของตนเอง
บางคนถึงกับชนกัน เพียงเพราะการกลบจะทำให้ไปถึงที่หมายล่าช้า
แต่ผมกับเค้าจูงมือกันไปที่มุมเล็กๆในเมืองใหญ่
เรานั่งคุยกันถึงความหลังเมื่อครั้งก่อน
"นายตอนเด็กๆหน่ะ ตลกชะมัดเลย"
"ตลกยังไงหล่ะ"
"ก็นายชอบเดินตามไอ้เด็กพวกนั้น พวกที่ชอบแกล้วนาย"
"ก็ชั้นไม่รุ้จะหาใครนี่หน่า"
"ตอนนั้นก็ด้วย ที่นายร้องไห้เพราะว่า พ่อทิ้งนายไป แล้วนายก็ร้องไห้อีกครั้งตอนพ่อกลับมาหานาย"
"ชั้นไม่รู้สิ ตอนนั้นยังเด็กมากๆเลย"
"แล้วตอนนี้หล่ะ นายเป็นยังไงบ้าง"
"ก็โตขึ้นมากแล้ว ไม่ร้องไห้แบบเมื่อก่อนแล้วแหละ"
"จิงหรอ แต่ทำไมชั้นรู้สึกว่านายไม่เปลี่ยนไปเลย"
"หรอ.... แล้วนายหล่ะเปลี่ยนไปบ้างมั้ย"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เค้าหัวเราะโพล่งออกมา
"ชั้นไม่เหมือนเดิม นายไม่สังเกตหรอว่าชั้ยตัวใหญ่ขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะ"
"ก็ดีสิ เวลาชั้นกอดนายจะได้อุ่นยังไงหล่ะ"
"ไม่หรอก ไม่อุ่นหรอก" เค้าเอามือมาตบที่ไหล่ผมเบาๆ
"ถึงเวลาแล้ว ชั้นก็ต้องไปตามทางของชั้นเหมือนกัน"
เค้าบอกประโยคที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ที่สุดในชีวิต
"แล้ว ชั้นหล่ะ.... นายจะไปไหน"
เค้ายิ้มให้ผมอีกครั้ง
"นายต้องเรียนรู้ที่จะอยู่โดยไม่มีชั้นนะ ชั้นไม่ได้สำคัญขนาดนั้นหรอก"
"ไม่นะ.... นายสำคัญสำหรับชั้นมาก"
"ไม่หรอก นายโตได้แล้ว ลองมองดูข้างหลังนายสิ"
ผู้คนมากมายอยู่ด้านหลังของผมเอง
พ่อ...
แม่...
เพื่อน...
และใครต่อใครอีกมากมาย
ผมหันกลับมาอีกครั้ง แต่เค้าก็จากไปแล้ว
เจ้าความเหงา ชั้นจะอยู่โดยไม่มีนายได้มั้ยนะ
วันนึงถ้าชั้นร้องไห้ นายจะกลับมามั้ย
วันนึงถ้าทุกคนหายไป นายจะกลับมามั้ย
ไม่มีคำตอบ..... ไม่มีแม้เสียงลมผ่าน....
เพราะคำตอบ อยู่ข้างในหัวใจของผมเอง......
เจ้าความเหงา
ไม่เป็นไร....
ชั้นไม่เป็นไร......
----------------------------------------
ปล. -ไม่น่าไปเผลออ่านหนังสือไออ้วนบอยตรัยเลย
ได้รับอิทธิพลความเหงามาได้ยังไง ไปไกลๆ ชิ่วๆ
----------------------------------------
Dot...space (กินเหล้ากันมั้ยเจ้าความเหงา) January 09 มู 08 : โลกของคุณ โลกของผมคน สอง เดิน มา
พบกันตรงกลางโลก
คน สอง เดิน ไป
ไม่หยุดตรงกลางโลก
คน สอง เดิน กลับ
มาพบอีกกันซีกโลก
คุณมาจากไหน
ผมมาจากด้านหลัง
คุณมาจากไหน
ผมก็มาจากด้านหลัง
คุณจะเดินไปไหน
ไปข้างหน้า
คุณจะเดินไปไหน
ผมก็จะไปข้างหน้า
เราเหมือนกัน
คิดเหมือนกัน
ทำเหมือนกัน
แต่ใช่ว่าต้องเดินไปทางเดียวกันเสมอ
คน สอง เดิน ไป
เส้นทางว่างเปล่า
คน สอง เดิน มา
จากความว่างเปล่า
คน สอง เดิน กลับ
มาพบกันอีกครั้งและจากกันอีกครั้ง
การพบกันและจากกัน
ไม่ได้มี.....อะไรเลย
--------------------------------------------------
ปล. - เย้วๆ เส้นทางแห่งความว่างเปล่า
- งานก็เยอะแต่ทำไม สมองช่างว่างเปล่า
- ถ้าวันนี้คุณกำลังจะจากกัน จงทำสิ่งที่เหมือนกัน แล้ววันนึงคุณคงได้เดิน
มาเจอกันอีกซีกโลก แต่มันก็แค่นั้นแหละ เพราะคุณก็ต้องจากกันอีก
คุณควรดีใจสำหรับการได้เจอกัน แม้เวลามันจะสั้นเพียงนิด
ยิ้มไว้ๆ ^ ^
--------------------------------------------------
Dot...space (เส้นทางสายโลก) January 02 บันทึกความรู้สึก 08 : อดีต ปัจจุบัน อนาคตปีใหม่..... คุณกำลังจะพบอะไรใหม่ๆ
ปีใหม่ ชีวิตใหม่
ปีใหม่ มองไปข้างหน้า
ปีใหม่ แต่ทำไม... ผมถึงหันกลับหลัง
สองสามวันนี้สับสนๆ คงเป็นเพราะหลายๆอย่าง
และพอชีวิตเริ่มวุ่นวาย ผมก็จะเริ่มลังเล สถานการณ์เดิมๆกลับมาอีกครั้ง
ผมยังไม่พร้อมรึเปล่า
มีเรื่องที่ต้องจัดการกับชีวิตอีกเยอะ
พอความรู้สึกแย่ๆเริ่มเกิดขึ้น
อดีตก็เริ่มกลับมา
ไม่ว่านานเท่าไหร่ ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
ความรู้สึกดีๆในอดีต
ไม่ใช่สิ ไม่ใช่ไม่เปลี่ยนไป
แต่บางทีมันอาจค่อยๆเพิ่มอย่างไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
ขอโทษ สำหรับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้ว
ไม่รู้อะไรบ้าง ที่ผมทำไม่ดีไว้ คงเยอะมาก ผมจำมันไม่ได้หรอก
แค่อยากจะขอโทษทั้งหมดที่ผ่านมา
เพราะผมเป็นคนอ่อนแอ และสิ่งนั้นอาจทำร้ายใครมาแล้วหลายต่อหลายคน
โกรธผมได้ เท่าที่อยากจะโกรธ
ปล่อยผมไว้อย่างนี้ก็ได้ แต่ทำไมพวกคุณไม่ทำอย่างงั้น
ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณมากๆ สำหรับความรู้สึกดีๆที่ยังคงหลงเหลืออยู่
เป็นเหมือน กำลังใจ
เป็นเหมือน สิ่งฉุดดึงผมกลับขึ้นมา
คำพูดเล็กน้อย
ความเป็นห่วงเพียงนิด
ที่มันมาจากความรู้สึกจริงๆ ผมรับรู้ได้ และมีความสุขกับมันมากมายเหลือเกิน
คนอย่างผมไม่ควรได้รับสิ่งเหล่านี้เลย
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ชอบคุณ
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
ทุกๆความรู้สึกดีๆ ผมจะรักษามันไว้ให้ดีที่สุด
สำหรับในความรู้สึกของผมเอง
ไม่เคยเลยที่จะได้ตอบแทนพวกคุณ
แต่ไม่ต้องห่วง ผมไม่ลืมแน่ๆ
ต่อให้ชีวิตผมเปลี่ยนไปซักแค่ไหน
โลกหมุนไปเท่าไร
ขอเพียงคุณยังไม่ลืมผม... เท่านั้นเอง
ปีใหม่.... เหมือนผมจะหันมองไปในอดีต
แต่ผมพึ่งรู้ตัวว่าเปล่าเลย
ความรู้สึกดีๆเหล่านี้ที่มี ณ ตอนนี้
คือปัจจุบัน และ อนาคต ของผม
สวัสดีปีใหม่....
^ ^ คิดถึงพวกคุณจัง
-----------------------------------------------------
Dot...space (ขอบใจนะ) |
|
|
