anupap's profileบางทีลองมองหาความสุขรอบๆ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 31 คุณค่าเกิดจาก.....ใคร?ความประทับใจเกิดขึ้นไม่ยากเลยในกล่องๆนี้ที่เรียกกันว่า "สังคม"
มันหล่อหลอมสิ่งที่มีค่าให้กับคนคนนึงได้ง่ายดายมาก
ดารานักร้องชื่อดัง......
นักกีฬาระดับโลก........
นางงามที่สวยที่สุด.........
ผู้คนมากมายยอมรับ
ผู้คนประทับใจพวกคุณ
------------------------------------------------------------------------------------
คนโน้นคนนี้พยายามใช้คำว่า "ประทับใจ" เพื่อเดินตามหลังไปบนเส้นทางของคนอื่น
คนที่ยืนบนที่สูงใช้คำว่า "ประทับใจ" ให้ตัวเองมีแรงกำลังมากพอที่จะยืนอยู่บนจุดนั้นต่อไป
------------------------------------------------------------------------------------
แต่มันไม่สดใสเมื่อสังคมสามารถยัดเยียดความล้มเหลวให้กับคนได้ง่ายพอๆกับความสำเร็จ
"ร้องเพลงอะไรหน่ะ ฟังไม่เห็นรู้เรื่อง"
"ทำอะไรหน่ะคนนั้น บ้ารึเปล่า"
"พวกนี้ทำตัวไร้สาระไปวันๆ"
"เราต้องอยู่ในสังคมนะ อย่าทำตัวให้มันมีปัญหานัก"
"ชีวิตมันต้องกินต้องใช้ คิดให้มันมากๆหน่อยสิ เวลาจะทำอะไรหน่ะ"
ผู้คนไม่ประทับใจพวกคุณ
ถึงผมจะพยายามที่จะถีบตัวเองออกจากไอ้กล่องที่เรียกว่า "สังคม" มาโดยตลอด
และเฝ้ามองกลับไปยังผู้คนข้างในนั้น
คิดให้มากหน่อย?
ผมคิดแล้วครับ ผมคิดแล้วจริงๆ คุณหล่ะคิดบ้างมั้ยว่าคุณกำลังยัดเยียดอะไรให้กับ...
ผู้คนที่... พยายามเอาตัวเองไปไว้ในส่วนที่ดีที่สุดของกล่องใบนี้
ผู้คนที่... พยายามเอาตัวเองออกไปจากกล่องใบนี้
และ
ผู้คนที่... สร้างกล่องใบใหม่ของเค้าเอง
คนพวกนี้กำลังโดนทำร้าย.... จากคนอื่นๆอีกมากมาย
เท่าที่ผมทำได้
คือ ...
คอยชื่นชม และยิ้มให้กับสิ่งที่พวกคุณพยายามทำ
เพราะ ...
ผมประทับใจพวกคุณ
------------------------------------------------------------------------------------
นักมายากลระดับโลก กำลังยิ้มอย่างมีความสุขและทำทุกอย่างให้เต็มที่
เพื่อให้คนดู สองสามพันคนที่อยู่ตรงหน้ามีความสุข
ศิลปินตามท้องถนน กำลังยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อมีเด็กตัวน้อยๆ
สองสามคนมายืนดูรูปวาด และยิ้มให้กับเค้า
------------------------------------------------------------------------------------
ความประทับมักจะมาควบคู่กับความสุข
อย่าเอาปริมาณเป็นตัวตัดสินคุณค่าของสิ่งเหล่านี้
ตอนนี้ผมก็มีความความสุข
ขอบคุณ...
ผมประทับใจพวกคุณ
จริงๆ
---------------------------------------------------------------------------------------------
ปล. - มันเป็นความบังเอิญ หรือโชคดีที่ได้รับรู้เรื่องดีๆหลายๆเรื่องในวัน วันเดียว
มันเป็นแรงขับเคลื่อนที่มีค่า ว่ามีคนกลุ่มนึง เห็นในสิ่งที่ผมทำ และก็ยังมี
อีกหลายๆคนที่ไม่เข้าใจว่า ผมทำอะไร ก็หวังว่าซักวันเค้าจะเข้าใจ
ทุกอย่างมันรวมๆกันและเกิดเป็นบทความนี้ขึ้นมา - ขอบคุณจริงๆ ทุกคนที่เข้ามาอ่านสิ่งที่ผมพยายามทำ ทั้งที่ตอนแรก
ก็หวังไว้ว่าจะมีคนที่รู้สึกดีและเข้าใจในสิ่งที่ผมกำลังเขียน แต่ตอนนี้
มันมากกว่านั้น
ไม่ว่าจะเป็นคนที่รู้จักกัน หรือไม่รู้จักกัน
จะcomment หรือไม่ได้comment
วันนี้ผมรับรู้แล้วว่ามันมีพวกคุณอยู่ ผมประทับใจ มากจริงๆ
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Dot...space(แอบคึก แอบฮึด มีแรง โว้วๆ)
October 26 บันทึกชีวิต 05 : มากมาย เติมเต็มผ่านไปกับเทอมที่แสนจะหนักหน่วง (หรือว่าชิว)
จบปุ๊บ ปิดปั๊บ ก็ไปค่ายเลย
ไปแบบไม่ต้องตัดสินใจ
ไปเพราะอะไร?
ไม่ทันรู้ตัว ก็อยู่ที่ค่ายไปแล้ว มองดูรอบๆตัว
พี่ๆ ....ก็รู้ๆกันอยู่แล้ว ทุกคนก็ยังเป็นเหมือนที่เห็น มันทำให้ผมยิ้มได้
เพื่อนๆ ....ก็เหมือนเดิม ใครเป็นยังไง ก็ยังเป็นอย่างงั้น
น้องๆ ....ก็ได้เห็นในสิ่งที่ไม่เคยเห็นมากมาย
ผ่านไปแต่ละวัน กิน ... นอน... ทำงาน...(บ้าง) ก็ใช้ชีวิตไม่ต่างอะไรกับที่เคยๆ
เพียงแต่สิ่งที่เห็นมันค่อยๆบอกอะไรบางอย่าง
เฮฮาบ้าง มองดูเค้าเฮฮากันบ้าง ใช้เวลาทำเรื่องไร้สาระที่อยากจะทำบ้าง
มีคืนนึง นั่งดูดาว แล้วก็ต้องพูดถึงค่าย ความรู้สึกเกี่ยวกับค่าย
ไปเพราะอะไร?
คำถามเดิมผุดขึ้นมาอีกครั้ง
นั่งมองไปที่ทุกๆคน..... คงมาเพราะคนพวกนี้หล่ะมั้ง
คงเป็นคำตอบที่พอจะพูดหรือเขียนออกมาเท่าที่จะทำได้
แต่ละวันมีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย มากมายจริงๆ มันเป็นความรู้สึกดีๆที่ได้รับรู้
ไม่ว่าจะเกิดกับตัวเอง
หรือกับคนอื่น
บางอย่างที่รู้สึกว่ามันขาดหายไปจากชีวิต ก็ถูกเติมเต็ม...
มันอาจจะไม่ทั้งหมด แต่มันก็ช่วยให้อยากที่จะใช้ชีวิตดีๆนี้ต่อไป
ได้เห็นแง่มุมเล็กๆของใครหลายๆคน ที่ปรกติคงจะไม่มีวันได้เห็น
ทุกอย่างถูกตัดขาดตอนไปนิดนึง เนื่องจากต้องไปลำปาง
กลับมาก็ได้โปรแจกระยะยาวติดไม้ติดมือกลับมา สำคัญที่สุดคือนั่งคุยกับน้า แล้วน้าถามว่า
"จบแล้วจะกลับมาอยู่ที่ลำปางมั้ย"
ทุกอย่างมันดูลงตัว คุยไปคุยมา ค่อยๆเห็นภาพชีวิตของตัวเองในอนาคตมากขึ้นทุกที
..การทำงาน
..ความมั่นคง
..ความอดทน
..และสิ่งที่สมควรจะทำ
ก็คิดว่าอยากจะทำอยู่นะ แต่ก็ไม่ได้รับปากน้า เพราะยังมีเรื่องที่ อยากจะทำ และ ต้องทำ
ให้ได้ก่อนที่จะไปใช้ชีวิตแบบนั้น
ที่สำคัญชีวิตแบบนั้นมันยังมีรูรั่วรูใหญ่มากๆอยู่ ถ้ายังอุดมันไม่ได้ คิดว่าให้ตายก็ยังไงก็ยังไปทำแบบนั้นไม่ได้
โอย........ พอเห็นอนาคตลางๆ ความกดดัน เริ่มมากขึ้นทุกที
แต่มันไม่ได้บั่นทอนกำลัง มันกำลังผลักดัน ให้ทำในสิ่งที่ควรทำซักที
ทั้งที่ตัดสินใจไปนานแล้วแต่ก็ยังไม่ได้เริ่ม คราวนี้แหละ เริ่มแน่ๆ เริ่มจิงๆละ ถึงจะกล้าๆกลัวๆ
มันก็แค่..... อนาคต
กลับจากลำปาง
กลับสู่ความเป็นจริง
แต่ก็กลับไปที่ค่ายอีกครั้ง
ไปเพราะอะไร?
งานร่ำลา ทุกอย่างดูเสร็จสมบูรณ์ ทุกคนแยกย้าย
การพบกันมันโหดร้าย เพราะมันต้องมีวันที่แยกกัน
แต่
คิดแบบนี้ก็แย่สิ คนเราก็จะไม่อยากพบเจออะไร ไหนๆเมื่อพบแล้วก็ต้องจาก
สิ่งที่สำคัญคือทำให้การพบเจอนั้นมีคุณค่า ยิ้มให้ได้เมื่อมองกลับไป....
ผ่านไปอีกแล้ว เทอมใหม่กำลังจะมา หน้าหนาวกำลังจะมา
มองไปข้างหลังเห็นเรื่องราวเดิมๆ มองไปข้างหน้าเห็นมันลางๆ
หรืออาจเป็นเพราะว่า..... หมอกกำลังลง
หน้าหนาวกำลัง.....มา
----------------------------------------------------------------------------
ปล.(มากมาย) - ใครจะรุ้ ค่ายนี้มีแต่สีชมพู
- ทุกครั้งที่ลืมตาตื่น ผมจะเห็นตาชิอยู่ข้างๆ
- จ.บ. ย้ายที่กินเหล้า แค่นั้นเอง
- องุ่นทำให้รู้ว่า กินแต่ผักก็อ้วนได้
- สำหรับไอเกม ทุกๆที่บนโลกนี้มียุง
- การแบ่งกลุ่ม random และยุติธรรมมากมาย ด้วยระบบ ดีจิแอม
- นายธนบัตร เค้าเติบโตแล้วคับทุกคน
- โลกนี้มีพระอาทิตย์สองดวง
- "แย่นะคะ" คำพูดฟังดูเรียบๆ แต่ทำให้คนรู้สึกผิดได้
- ไม่น่าเชื่อว่า ซิล จะกลับมาเรียนที่นี่ต่อ
- ดาวเหมือนกันแต่ดูที่นั่นสวยกว่าที่นี่
- ถึงเด็กจะน่ารัก แต่กูก็รำคาญ
- กินข้าวด้วยกัน อร่อยกว่ากินคนเดียว
- กินเหล้าบางทีทำให้คนพูดความจริง บางทีนะ
- บางคนมีมุมที่อ่อนแอกว่าที่คิด
- การยิ้ม แสดงออกได้ดีกว่าพูดคำว่า "มีความสุข"
---------------------------------------------------------------------------
Dot...space(start..again)
|
|
|
