anupap's profileบางทีลองมองหาความสุขรอบๆ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 31 บันทึกการเดินทาง : ค่ายในที่สุดก็ได้อัพซักที หลังจากกลับมาจากค่ายแล้วยุ่งๆตลอดเลย คงต้องถอยกลับไปพูดเรื่องค่ายอีกซักนิด
ความจริงวันรอบกองไฟก็ได้พูดไปหมดแล้ว แต่ก็ยังคงอยากจะบันทึกสิ่งที่พูดเอาไว้
ค่ายปีนี้มันเกือบจะไม่เกิดขึ้น... ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง
ผมเคยเป็นเหมือนพวกคุณ เคยเป็นส่วนหนึ่งของการทำค่าย เคยมานั่งรอบกองไฟ
พูดความรู้สึกการมาค่าย เมื่อ สองปีที่ผ่านมา ตอนนั้นผมประทับใจ
ถึงความรู้สึก ถึงสิ่งที่ได้รับ จากพี่ๆ จากทุกคนที่ทำให้เกิดคำว่า ค่าย ขึ้นมา
วันนี้ผมโตขึ้น มันจะมีเหตุผมมากมายซักเท่าไหร่ที่จะทำให้ผมไม่ทำค่าย
ในเมื่อผมเคยได้รับสิ่งนั้นมา แล้วถ้าผมไม่คิดที่จะส่งต่อไป แล้วน้องจะได้รับ
ความรู้สึกเหมือนผม ณ ตอนนั้นหรือไม่ ถ้าพี่ๆไม่คิดจะมอบสิ่งดีๆให้ผม
ผมก็คงไม่ได้ทำอย่างทุกวันนี้
มันคงเป็นการถ่ายทอด สิ่งดีๆ ถ่ายทอดจุดประสงค์ ความตั้งใจ
ต่อๆกันไป นั่นคือสิ่งสำคัญหลักๆของค่ายครั้งนี้
คงต้องพูดเรื่องค่ายแยกเป็น 3 ส่วน
1. การดำเนินงานก่อนจะถึงการออกค่าย
ก็ทุลักทุเลกันพอสมควร หลักๆก็คงเป็นเรื่องเงิน
ก็คงเป็นอีกครั้งที่ทำให้เห็นข้อผิดพลาด โดยรวมแล้ว
ก็เกิดจากตัวผมเอง ที่ค่อนข้างไม่กระตือรือร้นเท่าที่ควร
ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง แต่ยังไงซะมันก็อยู่ในความรับผิดชอบ
ของผมเอง อันนี้ก็คงต้องยอบรับโดยดี แต่สิ่งที่ดีที่สุด
ที่ทำให้เรื่องทั้งหมด ผ่านมาได้ด้วยดี ก็คงเป็นเพราะน้องๆหลายๆคน
ที่ให้การช่วยเหลือ มีความตั้งใจดี แม้ตัวเองจะไม่ได้ไปค่ายก็ตาม
รวมถึงเงินบริจาคจากพ่อแม่ผู้ปกครองที่น้องๆไปขอกันมา
ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดค่ายครั้งนี้
ขอบคุณ.. อาจารย์โต้ง สำหรับความช่วยเหลือที่ดีตลอดมา
ขอบคุณ.. ตาเช่ ซิล พี่รอน พี่หมี พี่แอม พี่ศร จ.บ. สำหรับความช่วยเหลือและความเป็นห่วงเรื่องค่าย
ขอบใจ.. ไอแจ๊ค ไอเจิด สำหรับแรงกระตุ้นวันนั้น ถึงมีวันนี้
ขอบใจ.. น้องจิน สำหรับ บัญชีค่าย(ถึงแม้จะไม่ค่อยได้ใช้เท่าไหร่ 5 5)
ขอบใจ.. ไอจอนนี่ ไอป๊อบ หนูหริ่ง ไอโตน อองลี ไอหวาน สำหรับการดำเนินการติดต่อเรื่องต่างๆ
ขอบใจ.. แดเนียล คุณโบ้ท น้องอาร์ม สำหรับเงินบริจาคจากทางบ้าน
ขอบใจ.. คุณโบ้ท ไอ้โบ้ท น้องเนย น้องโบว์ น้องออย น้องแพร น้องแจม น้องปอ ออมสิน มันนาจ ไอทู
และคนอื่นๆที่จำชื่อไม่ได้(จำหน้าได้นะ แต่ชื่อเนี่ยเยอะเกินไม่ไหวหว่ะ)
สำหรับการยอมไปเปิดหมวกด้วยดีแม้จะยังไม่รู้ว่าทำไปทำไม
ขอบใจ.. อีกหลายๆคนที่หลงลืมไป ขอให้รู้ว่าคุณเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดค่ายครั้งนี้
ขอบคุณ........
2. ออกค่าย
และแล้วการดำเนินงานก็ผ่านพ้นไป จนถึงช่วงของการออกค่าย
เราเริ่มทำงาน เราเริ่มที่จะอยู่ร่วมกัน บนข้อจำกัดต่างๆ
ในแต่ละวันเราก็ผ่านมันไปด้วยดี แม้จะมี ขลุกขลัก บ้าง
แต่มันเล็กน้อย ทุกคนให้ความร่วมมือ และเคารพกันเป็นอย่างดี
สิ่งที่แต่ละคนจะได้รับจากค่ายไป คงมากน้อยไม่เท่ากัน
ขึ้นอยู่กับว่า ใครเก็บเกี่ยวความรู้สึกและประสบการณ์ได้มากกว่ากัน
แต่อย่างน้อยทุกคนต้องได้รับบางสิ่งกลับไป ผมเชื่อว่า ความรู้สึกดีๆ
ที่พวกคุณๆ พี่ๆน้องๆ เก็บมันกลับไป จะงอกและเติบโตขึ้นในความรู้สึก
ของทุกคนแน่นอน และวันนึงสิ่งนั้นจะปรากฎออกมาให้ทุกคนเห็น
ให้คนอื่นๆได้เก็บเกี่ยวผลผลิตแห่งความรู้สึกนั้นต่อไป
ค่ายลำบากมั้ย? .... ไม่หรอก การใช้ชีวิตในสังคมลำบากกว่าเยอะนะ
ขอบคุณ.. ซิล สำคัญที่สุด ที่ทำให้ผมกล้าที่จะทำสิ่งที่ลำพังตัวเองทำไม่ได้
ทั้งการก่อสร้าง แนวคิด ข้อเตือนใจ และอะไรอีกหลายๆอย่าง
ก็อยู่คู่ คณะ เรา กันต่อไปนะ เหอๆ การได้รู้จักซิลทำให้เปลี่ยน
ความคิดในหลายๆเรื่องจริงๆ
"การจบช้า ไม่ใช่ชีวิตเราจะช้าไปกว่าคนอื่น"
"อย่าตีค่าของคนด้วยการประเมินค่าทางสังคม"
"สุขอนามัย มีจริง หรือ????" เหอๆๆ
ขอบคุณ.. พี่รอน ผ่านกันมาหลายๆเรื่องในเทอมที่ผ่านมานี้
ไปด้วยกันต่อๆ สายรหัสเรา
ขอบใจ.. ไอแจ๊ค ไอเจิด มันนาจ กับการเตรียมงานฐานราก เหนื่อยจริงๆ
ขอบคุณ.. ตาแบร์ พี่เอ๊าะ พี่จ๊อบ พี่นุ้ย พี่จอม พี่ด้าย พี่โบ้ต จ.บ. พี่อ้อย เดวิด พี่เต๋า
พี่แบงค์ สำหรับการมาค่ายในครั้งนี้ และความสนุกสนาน อย่างที่เคยเป็น
ขอบใจ.. ปี3 ลูกอ๊อต สา จอนนี่ หนู กอล์ฟ เบญ ปัท เดียว มีนา โอ๊ต โดม โนบิ ตอย แนท
ซิ๊ม ฟูกุ แปลน ที่มาร่วมค่ายในครั้งนี้ ทำให้เกิดเรื่องราวต่างๆ
ขอบใจ.. ปี2 น้องเบ๊ง ก้านกล้วย เก่งทุกทาง มิก ลูกแก้ว หวาน ต้นอ้อ หนูหริ่ง น้องกิ๊ก
ไอป๊อบ สุ ไอปอร์น ก็ถึงแม้บางคนจะอยู่ด้วยกันไม่จบค่าย แต่ก้คิดว่าทุกคนคงได้รับ
อะไรไปบ้าง ^^
ขอบใจ.. ปี1 คุณโบ้ท ไอ้โบ้ท น้องเนย ไอเต้ย ไอปอม(ด๊วบบบ) ทู น้องแป้ง น้องปอ
ก็ครั้งแรกสินะ คิดว่าทุกคนจะมีความสุขกับมัน ขอบใจๆ
ขอบใจ.. ไอ้ก้อง เหอะๆ เค้ามาเป็นปีที่ 2
ขอบคุณ... ทุกคน
3. ความสัมพันธ์กับชุมชนและชาวบ้าน
ก็คงได้รับความอบอุ่นเป็นอย่างดี ตั้งแต่เริ่มการมาดูพื้นที่ครั้งแรก
การมาเตรียมความพร้อมในครั้งที่สอง และการออกค่ายนี้
การที่เรามาอยู่ในชุมชนระดับนี้ มันทำให้เรามองโลกเปลี่ยน
ไปเยอะ และสิ่งที่ยังคงเถียงกันในหัวของผมก่อนวันจะกลับ นั่นคือ
"ต้องกลับโลกแห่งความเป็นจริงแล้ว...
แล้วอะไรหล่ะคือโลกแห่งความเป็นจริง
เมืองที่เราอยู่.... หรือ ที่นี่"
ขอบคุณ.. หัวหน้าอุทยานขุนแจ ที่ทำให้ผมพบที่นี่
ขอบคุณ.. ผ.อ.จำเนียร สำหรับพื้นที่และความร่วมมือที่ดี
ขอบคุณ.. พี่แจ๊ค หึ้ยย ไม่มีพี่พวกผมคงทำไม่สำเร็จ หลายๆเรื่องเลย
เราคงได้เจอกันอีกครับ
ขอบคุณ.. ครูไพศาล สำหรับความอบอุ่น รอยยิ้ม ความช่วยเหลือที่ดี
เราคงได้เจอกันอีกครับ
ขอบคุณ.. ครูยุทธ ครูเอส ครูวุฒิ ในเรื่องต่างๆครับ
ขอบคุณ.. ช่างสี ขาดไม่ได้เลย ไม่มีช่างพวกผมก็คงทำกันเองไม่ได้
แม้ช่างจะไม่ค่อยพูด แต่ผมรู้สึกได้ถึงความรู้สึกดีๆที่มีให้พวกผม
เราคงได้พบกันอีกครับ
ขอบคุณ.. พี่ชล พี่นง สำหรับความเป็นห่วงในทุกๆเรื่อง ขอบคุณครับ
ขอบคุณ.. ลุงๆ ป้าๆ น้าๆ ทุกคนที่มาช่วยกันก่อสร้างครับ
ขอบคุณ.. ชาวบ้าน และ เด็กๆทุกคน ที่สร้างสีสันให้กับการออกค่ายในครั้งนี้
แม้เวลาจะไม่กี่วัน แต่ความรู้สึกที่มีมันเหมือนเราเป็นญาติพี่น้องกัน ขอบคุณ ทุกคนมากครับ
คงเป็นความทรงจำที่ดีครั้งหนึ่งในชีวิตของทุกคนที่ได้ร่วมเดินทางในครั้งนี้อย่างแน่นอน
ขอบคุณ.... สิ่งดีๆที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้
แล้วเจอกัน ค่าย ปีหน้า....
--------------------------------------------------
ปล. - กลับมาแป๊บเดียว เปิดเรียนแล้วววว
- ภาระยังไม่หมดไป ต้องนี้เหลือเรื่องบ้านนี่แหะ
- ตอนนี้มีสมาชิกใหม่ 2 ตัว ไอ้รูนนี่ กับ เตเวส จ.บ.เอามาฝากเลี้ยงไว้
- ตอนนี้เลยเป็นพ่อบ้านเลย เช้าก็ตื่นมาหุงข้าว ให้ไอ้สองตัวนี้
ต้องปัดกวาดเช็ดถู เด๋ววันนี้จาทำความสะอาดบ้านจริงๆละ
- ฉุกคิด ถึงคำพูด จ.บ. คืนนั้น ก็คงเป็นแบบนั้นจริงๆ
เพราะผมก็ยังไม่เคยเต็มที่กับความรู้สึกตัวเองตรงนั้นเลย
หลายๆสิ่งที่ดีๆ ผ่านเข้ามา และผ่านไปจากชีวิต จริงๆ
ทั้งที่มีคนพยายามหยิบยื่นมันให้ผม แต่ผมเองไม่รับมันมา
เพราะเหตุผล และสิ่งที่ต้องทำหลายๆอย่างมันบังคับ
พึ่งรู้สึกตัว... อีกนิดๆ รอผมพร้อมกว่านี้อีกนิด ผมไม่ได้
อยากอยู่คนเดียวแบบนี้ไปตลอดหรอก ใกล้แล้วหล่ะ
- สู้ๆ กัน ทุก คน
---------------------------------------------------
Dot...space (อยู่ลำพังคนเดียวก็คงไม่เอาแล้ว ทำไม่ได้) October 02 บันทึกความรู้สึก 05 : อะโช๊ะ!!!!หลังจาก ขาดการอัพมาเป็นเวลานาน พอมาย้อนๆดู อ้าว กูอัพแต่บันทึกตลอดเลยช่วงนี้
หลายๆปัจจัย
แต่อย่างไม่น่าเชื่อ.... ผมก็ส่งไฟนอลโปรแจกไปแล้ว!!!!!
ทั้งที่ขาดตรวจไปแสนนาน ไม่น่าเชื่อว่าตัวเองจะกลับมาส่งมันจริงๆ
ปรบมือให้ๆ
ส่วนวิชาอื่น ตอนนี้ ก็วางเอาไว้เบื้องหลังเรียบร้อยแล้ว ฮ่า ฮ่า
จารย์ก็ทวงใหญ่ ก็ช่างปะไร
ข้างหน้าตอนนี้มีแต่เรื่องค่าย
หลังจากเปิดหมวกมาอย่างติดๆกันทำให้รู้ว่า
- หลังๆมานี่ คนไปค่ายมีเยอะนัก เมื่อเทียบกับคนหาเงิน
- ฝนมักจะตกวันที่จะเปิดหมวก
- พอฝนตก รถจะติด รถติด แท๊กซี่มันจะไม่รับเรา เฮ่อ..
- ฮะ! พี่รอน อะไรนะ! (ขอซับ)
- ไอ้เนย เสียงดังมาก โบ๊ตอีกหน่อยมึงหูชาแน่
- หนูหริ่งพูดนับคำได้
- ผมไม่ได้ชื่อต๊อด ผมชื่อ มันนาจ (อันนี้ไม่เกี่ยว!)
- พอ มันนาจ โผล่มา หนูหริ่งจะพูดเยอะขึ้น
- การนับเงินนี่มันช่างยาวนาน และเสียสุขภาพจริงๆ
- กูอยู่ช่วงสอบบบบบบบโว้ย พึ่งรู้ตัว
โอย ค่าย ค่าย ค่าย ถึงกับละเมอว่า "เฮ้ย! ต๊อดมานั่งนี่"
คิดดูว่าช่วงนี้เครียดแค่ไหน ฮึ่มมมมมม
ยังไม่พอ ช่วงนี้ยังเดินสายติว ความถนัดอีก 9 โมง ถึงเที่ยง ที่นึง
บ่ายถึงสี่โมงเย็น อีกที่นึง
โอยยยยยย เงิน ค๊าบบบบบบบบบบ เงิน
ได้มายากเย็นยิ่งนัก
หายากหยั่งงี้.....
ต้องใช้ซื้อความสุขให้คุ้มโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
----------------------------------------------
ปล. - หลายๆเรื่อง ดำเนินไปในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว แม้มันจะดำเนินมาด้วยวิธีที่ผิดๆ
- การดำรงชีวิต มันลำบากอย่างงี้นี่เอง การอยู่ มันไม่ใช่เรื่องง่าย นี่ขนาดดูแลแค่ตัวเอง
- ช่วงนี้เหมาะที่จะทำความรู้จักกับตัวเองจริงๆ อีกเยอะ อีกเยอะ
- อาการโรค เห็นแก่ตัว ไม่สามารถรักษาได้ด้วยเวลาอันรวดเร็ว ทั้งยังสามารถแพร่กระจายและติดต่อกันได้หลายวิธี
- thx หนูหริ่ง ป๊อบ โตน ปอร์น เบ๊ง หวาน ไอ้โบ๊ต สำหรับการดำเนินการสปอร์นเซอร์
- thx มนุษย์เปิดหมวกทุกท่าน
- thx จารย์โต้ง ไม่แปลกใจเลยจริงๆ ว่าสิ่งที่ได้รับสืบต่อๆมา มันคืออะไร
- thx จ.บ. และ ตาแบร์ สำหรับความเปนห่วงเรื่องค่าย
- thx ลี สำหรับหนังสือบริจาค
- จะไม่มีเงินจ่ายค่าบ้านเอาค๊าบ มาช่วยหารที ติดเนตแล้วนาคร๊าบบบบ
----------------------------------------------
Confuse Frailty (ต๊อดมานั่งนี่!!!!)(ผมชื่อมันนาจ) |
|
|
