anupap's profileบางทีลองมองหาความสุขรอบๆ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 28 บันทึกความรู้สึก 13 : ฤดูหนาว กำลัง มาถึงด้วยอะไรบางอย่าง..
อะไรก็ไม่อาจทราบได้
สองสามวันนี้ รู้สึก เฉย
ทั้งที่ตัวผมเองน่าจะมีความสุข
ได้มากกว่านี้
เหมือนจะเบื่ออาหารนิดๆ
ไม่มีอะไรที่อยากกินเป็นพิเศษ
ไม่มีอะไรที่อยากทำเป็นพิเศษ
ไม่ได้รู้สึกดีอะไรเป็นพิเศษ
ไม่อยากเคลื่อนย้ายตัวเองออกไปไหน
จากจุดที่ยืนอยู่
ไม่อยากไปเจอคนมากมาย
หรืออาจเพราะว่า อยากเจอแค่ใครบางคน
มีเพียงไม่กี่คนที่อยากจะเจอ...
อยากคุย
อยากเดิน
อยากกินเหล้า
อยากจะยิ้ม
อยากให้มันเป็นสิ่งที่พิเศษ
กว่าเรื่องธรรมดาทั้งหมดทั้งมวล
บนความเนิบช้าในจิตใต้สำนึก
ที่ไหลไปบนกระแสสังคมของคนหลายกลุ่ม
ทำให้ผมผ่านเลยปัจจุบันไปอย่างน่าเสียดาย
ในทุกๆวัน จะมองเห็นอดีตที่สวยงาม
อันไม่อาจเอื้อมคว้าได้อีกแล้ว
แต่ไม่เสียใจ ไม่เคยเสียดาย
หากแต่กระแสของคนบางกลุ่ม
หรือของใครซักคน
จะช่วยเปลี่ยนทิศทางเพียงนิด เพื่อให้ผม
ได้มีปัจจุบันที่สวยงามบ้าง
ปัจจุบันที่อยู่ยาวนานกว่าที่เคยเป็น
ปัจจุบันที่ไม่ก้าวเท้าหนีผมไปอย่างเร่งรีบ
วันนี้ฤดูหนาว กำลัง จะมาถึง อีกแล้ว
อีกครั้งที่ลมพยายามพัดพาเรื่องราวเก่าก่อน
มากระทบตัวของเราอย่างแนบเนียน
เรื่องเมื่อคครั้ง ฤดูร้อน
เรื่องเมื่อครั้ง ฤดูใบไม้ผลิ
เรื่องเมื่อครั้ง ฤดูฝน
หรือ เมื่อครั้ง ฤดูหนาวที่แล้ว
แล้วฤดูหนาวนี้จะเป็นอย่างไร
ถึงแม้ในใจจะคาดหวังความอบอุ่นให้กับตัวเองซักเพียงใด
แต่ก็ไม่ใครที่สมควรจะหนาวเหน็บท่ามกลางความโหดร้ายนี้
กองไฟถูกจุดขึ้น
ผู้คนทยอยกันเข้าไป
ผมหนาวสั่น แต่ ผมมีความสุข
------------------------------------------------------
ปล. - เมื่อวานไปดูอีติ๋มมา โน๊ตอุดม เขียนบทเอาแต่ใจจริงๆน๊า
นี่พยายามจะเขียนเล่าชีวิตตัวเองเลยใช่มั้ยเนี่ย
ผมเลยต้องเสียน้ำตาให้กับคำว่า "itami... nice to meet you"
- 1 ปีพอดี กับเรื่องราวมากมายจากวันนั้น มันทำให้พวกเรา
รู้จักตัวเองกันมากขึ้น
- เวลามันเร็วไปจริงๆนะ ตลกจริงๆ เวลาเห็นใจคนทุกคน ยกเว้นผม
กว่าจะเห็นอะไรได้ชัดเจน ก็ไม่ทันคนอื่นเลยซักที
- ช่วงนี้ก็คงเร่งทำงานเก็บเงิน แล้วก็มีโปรแกรมว่าจะ บวช
เร็วๆนี้
------------------------------------------------------
Dot...space(อยู่ท้ายแถว)
October 25 บันทึกการเดินทาง : ค่าย อุ้งผางกลับมาจากค่ายอีกแล้ว
ไปมาอีกแล้ว...
ไปมันทุกปี...
ปีนี้สบายหน่อย
เพราะไม่ได้เป็นคนที่ต้องคอยจัดการดูแลทุกอย่าง
เลยชิวหนัก
เอ... หรือว่า ชิวเป็นปรกติอยู่แล้วแหละ
ฮ่า....
สำหรับปีนี้ เหตุการณ์และเรื่องราวเกิดขึ้นที่
หมู่บ้าน ปะละทะ อุ้งผาง จังหวัดตาก
กล่าวรวมๆเลยละกันเพราะเรื่องมันยาวจนเล่าไม่หมด
ซิล : บุคคลซึ่งคงต้องจารึกลงบนผืนผ้าประวัติศาสตร์ของคณะอีกคนหนึ่ง
แม้ว่าซิลจะอยู่ ปี7 และอาจมีปีที่8 แต่ระบบการศึกษาก็เท่านั้น
เพราะซิลอยู่เกินกว่าระบบไปนานแล้ว ระบบการศึกษาไม่สามารถ
สอนให้คนมีความรู้ความสามารถและประสบการณ์ได้เท่าซิลอยู่แล้ว
อยู่ด้วยกันต่อไป ถึงจบไปแล้ว ก็จะเจอกันต่อไป
พี่รอน : ร่วมหัวจมท้าย และท้ายที่สุด ก็อยู่ด้วยกันอีกปี ฮ่าๆๆ
ดีๆๆ ยังมีเรื่องที่อยากทำอีกเยอะ หนังสั้นก็ยังไม่ได้เริ่มเลยนะเนี่ย
มาลองผิดลองถูกกัน มีเรื่องสนุกรออยู่อีกเยอะ กับชีวิตนักศึกษา
เพื่อน : ปีนี้ไปกันสามคนสำหรับพวกเรา ปี5 ถ้าวัดความขยัน คงต้องยกให้ไอเกม
แม้ภาพรวมของพวกเรา ก็ชิว กันสุดๆ ขี้เกียจสุดก็กูเอง ฮ่าๆๆ
แต่การตัดสินใจไปของพวกเรา คงไม่ใช่ไปเพื่อใช้แรงงานและ
ตะบี้ตะบันทำงานเพียงอย่างเดียว แต่เราไปเพื่อเป็นส่วนเติมเต็ม
เติมเต็มประสบการณ์ให้น้องๆ สร้างเสียงหัวเราะ สร้างบรรยากาศของความเป็นค่าย
ยังไงก็ขอบใจพวกมึง อาจฟังดูตลกๆที่กล่าวประโยคนี้เอาตอนใกล้จะเรียนจบ
"ยินดีที่ได้รู้จักกัน"
ไอ้แจ๊ค : ความเหน็ดเหนื่อย และมึนหัวจากการต้องรับผิดชอบในฐานะประธานค่าย
ผ่านมาได้ด้วยดี ก็คงจะสบายใจขึ้น ค่ายยังไงก็ยังเป็นค่าย ค่ายคณะเรา
อาจไม่เหมือนค่ายของคณะอื่นๆ เพราะรวมแต่คนเพี้ยนๆบ้าๆบอๆ
ไม่ต้องไปสนใจ ไม่ต้องมองเปรียบเทียบ ค่ายแต่ละปี มีชีวิตในตัวมันเอง
และชีวิตค่ายปีนี้ ก็เป็นชีวิตค่ายของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยสมบูรณ์
น้องๆ : ทุกคนขยันขันแข็งมาก เลยทำให้กูดูเป็นคนขี้เกียจ ฮ่าๆๆ สำหรับคนที่เคยมาค่าย
ด้วยกันก็คงรู้กันเป็นอย่างดี ถึงความชิวของกระผม แต่สำหรับคนที่พึ่งไป
ก็จงอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่าง ฮ่า คงต้องขอบใจทุกคนแทนไอแจ๊ค แทนซิล
แทนพี่ๆทุกคนที่เคยจัดค่ายขึ้นมา เพราะคุณทุกคนเป็นส่วนประกอบหนึ่ง
ที่สำคัญที่สุด
คุณครู : ตกลงก็ไม่รู้ชื่อคุณครู ฮ่าๆๆ แต่ผมไม่ได้ชื่อ ตั๊กม้ออออ ขอบคุณคุณครูมาก
ที่ไม่ถือสาพวกผม แม้จะทำอะไร โดยไม่รู้ไปมากมาย
ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือทุกสิ่ง ทุกอย่าง คุณเป็นคุณครูที่เหมาะสม
กับอาชีพครูจริงๆ
ปล. - 6.7 cm พังทลายลงไปแล้ว มันนาจ เลย ไม่ผิดที่เป็นอย่างนี้
เพราะเค้ายิ้มอย่างมีความสุขรอบกองไฟ ตวงติงมากคับ
- อาร์ม ใจเย็น กูป่าวบิ้วนะ
- กูยังไม่ม่วง
- เท่าไหร่ดี ... ซัก สองร้อยยยยยย
- โคะแซะผะ โทรติดยัง
- อีฮวก(ลูกอ๊อด) ตุ๊กติ๊ก ผจญไพร
- จารย์เฉลิมชัย เข้าสู่นิพพาน หลังจากอ้วกไปสิบกว่ารอบ
- น้องอั้มมา ทุกคน ตื่น!!!
- ลืมเอาดิเรกกลับมาด้วย ตอนนี้อยู่ศูนย์อพยพพม่า
- เย็ดสด เอ้ย ยศสิทธิ์
- คิ้ว เหงา มั้ย มั้ย มั้ย
- ปัท ยังคงเป็นเจ้าแม่ขาแดนซ์(เวลาเมา)
- ติ ชายผู้ที่ไม่มีใครเข้าถึง หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ
ชายผู้ที่ทุกคนเข้าถึงได้ ทั้งชายและหญิง
น่ากัวจิงๆ
- อาบน้ำกันเหอะ ทุกคน
- โยเย เทพเจ้าแห่งไฟ
- เกม งง เจอ เต้นท์เดลิฟเวอรี่
- ป๊อบ อย่าชี้หน้า อย่าพยักหน้า มึงเหี้ยมากก
- เจิด ชายผู้จากไปอย่างลึกลับ พร้อมกับทิ้งซากปรักหักพังไว้
- put the right man in the right job
*ใครๆอีกเยอะแยะ ที่ตอนนี้ยังนึกไม่ออก เรื่องมันเยอะเกิน ขาดใครไปก็ ขออภัย
*ทิ้งท้ายด้วยภาพที่ลิ้งมาจากของโบว์แว่น สวยดีๆ ปีนี้มีตากล้องไปกันเยอะ
     --------------------------------------------------
Dot...space (บนถนนหนทางซุปเปอร์ไฮเวย์)
October 05 เมื่อวาน...ในวันนี้วันนี้ วันที่ไม่ต่างไปจากเมื่อวันวาน
และคงไม่ต่างไปจากวันพรุ่งนี้ซักเท่าไหร่นัก
มิติของเวลาในชีวิตคนเรา
บางครั้งก็ดูไร้ซึ่งความน่าสนใจ
แต่วันนี้...
ผมได้ค้นพบบางสิ่งบางอย่าง
แต่ละวันที่เราก้าวเดินไปตามจังหวะของเวลา
และเห็นว่ามันเป็นเช่นนั้น
จึงมองว่า "เวลา" นั้นตายตัว และ มีกฎเกณฑ์
ซึ่งเราไม่อาจเอาชนะมันได้เลย
แต่วันธรรมดาวันนี้...
ผมค้นพบความหมายของสิ่งที่พิเศษ
ที่สามารถเอาชนะ
...อดีต
...ปัจจุบัน
...และอนาคต
สิ่งหนึ่งซึ่งเดินทางเร็วกว่าแสง
สิ่งหนึ่งที่มีอิสระอย่างแท้จริง
สิ่งเดียวที่ทำให้คุณและผม มีความสุขแม้จะมีน้ำตา
ผู้คนมากมายพยายามกล่าวถึงนิยามของสิ่งที่มหัศจรรย์นี้
วลีมากมาย...
บ้างสวยงาม...
บ้างก็แสนเศร้า...
"ถ้าคุณเคยมาตอนบ่ายสามโมง พอบ่ายสองโมง ผมก็จะมีความสุข"
เป็นประโยคหนึ่ง ซึ่งทำให้ผมยิ้มออกมาเมื่อได้ฟังเป็นครั้งแรก
ประโยคซึ่งทำให้ผม ได้พบกับความหมายของสิ่งที่มีค่าที่สุด
....ประโยคซึ่งทำให้รู้ว่า
มีบางสิ่งที่เปลี่ยนแปลง
อดีตที่แสนจะธรรมดา
ให้สวยงามอีกครั้ง
....ประโยคซึ่งทำให้รู้ว่า
มีบางสิ่งที่เปลี่ยนแปลง
อนาคตที่แสนจะธรรมดา
ให้สดใสกว่าที่มันควรจะเป็น
ทุกสิ่งในชีวิตได้ถูกเปลี่ยนแปลง
เพียงเพราะ...
ปัจจุบัน
เราได้ทำความรู้จัก
..............................
กับรอยยิ้มข้างในหัวใจ...
ของตนเอง
--------------------------------------------------
Dot...space(เมื่อวานก็สวยงามกว่าที่คิด) October 03 มู 10 : รอห้องกว้างใหญ่...
เหตุใดเราคล้ายๆจะตัวเล็กนิดเดียว
โลกในจินตภาพ...
พยายามที่จะกว้างใหญ่ไม่แพ้ไปกว่ากันเลย
ผมจึงนั่งลง
ผมจึงปล่อยให้ตัวเองกลายเป็นเพียงละอองเล็กๆ ในห้วงของความคิด
แทบมองไม่เห็น
แทบไร้ซึ่งความสนใจ
ห้องแห่งนี้จึง ว่างเปล่า เป็นประจำ
หวังเพียงซักวัน...
วันใดที่คุณสูดหายใจเข้าลึกๆ
และสัมผัสความจริงที่ว่า...
เรา
กำลังจะพบกัน
------------------------------
ความสุขที่ยิ่งใหญ่กำลังเกิดขึ้น
แทรกซึม ณ ที่ซึ่ง
ไม่มี...
อะไรเลย
--------------------------------------
Dot...space (ตัวตนเล็กๆ)
|
|
|
