anupap's profileบางทีลองมองหาความสุขรอบๆ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    December 27

    แจ๊ค

     
     
    มึงเป็นคนแรกที่ทำให้กูกลัว การลาจาก
     
     
    กูไม่อยากอัพสเปชที่ต้องร้องไห้ทุกครั้งที่อ่าน
    กูเข้าใจทุกๆอย่าง
    แต่เหตุผลที่กูต้องบันทึกมันเอาไว้
     
    เพราะกูมันขี้ลืม
     
     
    กูกลัว วันนึงที่กูมีความสุขมากๆ แล้วกูจะลืม มึง
    กูไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
     
    กูอยากทักทายมึง
    เล่นมุข
    หัวเราะ
     
     
    กูอยากนึกถึงมึงเหมือนว่ามึงยังอยู่กับกู
    แค่มึงนอนหลับอยู่
    แค่มึงนั่งเงียบๆ
     
     
    อยู่กับกู
    มึงเป็นน้องกู
    มึงไม่มีใคร มึงมาอยู่กับกู
     
     
    แล้วกูจะเล่าเรื่องที่มึงเคยทำกับกูทั้งหมด ให้มึงฟัง
     
    มึงเคยแดกเหล้ากับกูสองคนตั้งแต่ยังไม่เปิดเรียนปีหนึ่ง
    มึงมาอยู่บ้านกู
    มึงเล่นเกมกับกู
    มึงไปเที่ยวกับกู
    มึงกินข้าวกับกู
    มึงทำค่ายกับกู
     
    มึงอยู่แทบจะในทุกๆที่
    เท่าที่กูจะนึกออกในชีวิตมหาลัยของกู
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    กูจะกลับมาอ่านมันทุกครั้งที่กูมีความสุข
    แต่กูจะไม่เศร้าอีก
     
    กูคิดถึงมึง เท่านั้นเอง
    ----------------------------------------------------------------------
    กูรักพวกมึงทุกคนที่อยู่ในชีวิตกู เผื่อวันนึงกูไม่มีโอกาสได้บอกพวกมึง
    กูรักมึงไอแจ๊ค
    December 10

    สวรรค์ใต้ท้องฟ้า

     
     
    ยามเช้าสวย
    ผมไม่ได้หลับ
    จึงไม่จำเป็นต้องตื่น
     
     
    พระอาทิตย์อุ่น
    รอยยิ้ม
    กว้างใหญ่ อบอวล
     
     
    ผมนึกถึงคนมากมาย
    มากกว่านั้น
    ผมคิดถึงคุณ
     
     
    เก็บความรู้สึกไว้
    เช้าวันนี้
    อบอุ่น...เหลือเกิน
     
    ---------------------------------------------------------------
     
    น้ำค้างยังเกาะอยู่ที่ขากางเกง
    แต่รอยยิ้มเปื้อนอยู่บนใบหน้า
     
    เราแสนจะสกปรก
    และเปียกปอนตลอดทั้งคืน
     
    ไม่สนใจ
    ดวงอาทิตย์ส่องแสงมาที่เรา
     
    ไม่สนใจว่าเราจะเป็นยังไง
    หรือไม่สนใจเพราะเราก็แค่ฝุ่นผง
    ...ของโลก ...ของจักรวาล
     
    แต่ถึงกระนั้น
    เราเฝ้าขอบคุณ
    และขอบคุณ
     
     
     
    ขอบคุณ จริงๆ
     
    ----------------------------------------
    Dot...space(ยิ้มยามเช้า)
    December 08

    สุขกะกรรม

     
    "เราเรียนรู้ความเป็นจริงของชีวิตและความตาย"
    "ในขณะที่เรากำลังทำสิ่งร้ายกาจที่สุดกับใครซักคน"
     
    เรารู้ดี ว่า คนผู้นั้นจะเป็นเช่นไร
    แต่เราไม่รู้เลยว่า เรา จะเป็นเช่นไร
     
     
     
    วงกลมของการกระทำเกิดขึ้นเพราะความไม่รู้
    และอาจจบลงเพราะความไม่รู้ของคนต่อๆไป
     
     
    นานเท่าที่ความนึกคิดของมนุษย์ได้เกิดขึ้นบนโลก
     
     
     
    หลายคนบอกว่า "การไม่รู้" คือ "ไม่ผิด"
    หากแต่แท้จริงแล้ว "การไม่รู้" คือ การทำใจยอมรับผิดในเสี้ยววินาทีที่ตัดสินใจกระทำ
     
     
    พวกเราต่างไม่รู้
    เราทุกคนผิดพลาดต่อทุกๆการกระทำของตนเอง
     
    เพื่อความสุข
    เพื่อชีวิต
    เพื่อความฝัน
    เพื่อวันพรุ่งนี้
     
    การกระทำทุกสิ่งอย่างเพื่อตนเองบนความไม่รู้
    มันช่างเลวร้าย....และเห็นแก่ตัว
     
     
     
     
     
     
    แต่ใช่ว่าเราจะต้องมีชีวิตอยู่อย่างทุกข์ทน
    กับความผิดพลาดและความโง่เขลา
     
     
    เราไม่รู้ว่าอะไรถูกต้อง
    หรืออะไรที่ชดใช้ทั้งหมดได้
     
     
     
     
    ณ ตอนนี้.....
    เราก็แค่ยิ้มรับ....
     
     
     
     
     
    ชะตา - กรรม
    อย่างสุขใจ
    -------------------------------------------------------------
    Dot...space(kill bill vol3)
    December 04

    ร้อง ให้ ฟัง

     
    เมื่อก่อนผมเคยร้องเพลง
    มันรู้สึกดีทีเดียวเวลาเราได้กล่าวบางสิ่งออกมาเป็นท่วงทำนอง
    มันทำให้คำพูดธรรมดาๆของใครซักคนดูมีความหมายมากขึ้นยิ่งกว่านั้น
     
     
    อาจเป็นเพราะเราอยากจะร้องเพลง
    อยากเสียจนไม่เคยคิดจะฟัง
     
    เพลงที่ไม่มีความหมายสำหรับเรา เราไม่ฟัง
    เพลงที่ไม่มีเนื้อร้อง เราไม่ฟัง
    เพลงแปลกๆอีกมากมาย ซึ่งมันทำให้เรารู้สึกว่าเพลงบางเพลง
    ...น่ารำคาญ
    ...ไม่เพราะ
    ...ไม่สนุก
    เราจึงไม่เคยสนใจจะฟังความเป็นจริงซักที
     
     
    วันนี้ผมยัง ไม่เลิก ร้องเพลงบางเพลง
    แต่วันนี้...
    ผมเริ่มที่จะ ฟัง เพลง
    เหมือนกับคนอื่นเค้า........
     
     
    ซักที
    ------------------------------------------------------------------------
    Dot...space(short film)