------------------------------------------------------------------------

 

 

กำลังลอยผ่านไปอย่างช้าๆ กับความรู้สึกและสัมผัสบางเบาของไอร้อนในอากาศ
มันทำให้ผมต้องค่อยๆลืมตาตื่นขึ้น
ทิ้งไว้เพียงภาพจางๆในสมองให้ลอยกลายเป็นไอก่อนจะถูกพัดปลิวหายไปพร้อมกับสายลมแห่งฤดูร้อน

 

ณ ที่... แห่งนี้

ผมลุกขึ้นจากเปลผ้าสีสันสดใส ถอนหายใจเบาๆ
ก่อนที่จะพยายามสูดหายใจเข้าให้มากที่สุดเท่าที่ร่างกายอันบอบบางนี้จะรับได้
สูดรับความชุ่มช่ำของสายน้ำใสที่กำลังรินไหลผ่านเส้นทางที่เต็มไปด้วย ..ชีวิต...

 

เบื้องหน้าของผมคือสายน้ำ ที่ไหลจากยอดสูงลงสู่จุดต่ำสุดของผืนดิน
มันช่างแตกต่างกับความรู้สึกนึกคิดของผมในตอนนี้
ซึ่งพยายามมองย้อนและพาตัวเองไหลกลับเข้าไปในห้วงแห่งความฝัน

 

ณ ดินแดนแห่งหนึ่ง
ดินแดนที่เกิดขึ้นเพียงชั่วครู่
ดินแดนซึ่งถูกทำลายลงไปเพียงแค่การตัดสินใจที่จะตื่นขึ้นของผมเอง

 

 

 

ที่แห่งนั้น ผมลอยตัวในอากาศ มีเพียงลมเบาๆคอยโอบอุ้มและพยุงร่างของผมเอาไว้
ผมลอยไปในที่ไกลแสนไกล ไม่สนใจสิ่งที่อยู่ด้านล่าง ผมแค่เพียงต้องการมองขึ้นไป

สูงขึ้นไป...

ทันทีที่ความต้องการเกิดขึ้น ความทะเยอทะยานก็ค่อยๆเข้ามาควบคุมร่างกายผมทีละน้อย

 

 

ผมลอยสูงขึ้น .. เข้าใกล้แผ่นฟ้า หลงลืมผืนดิน

 

ความรู้สึกของความสุขเล็กๆในโลกจินตนาการที่ถูกสร้างภาพขึ้นยังคงหลงเหลือทิ้งไว้ในส่วนหนึ่ง

ของสมอง

ร่างกาย

และจิตใจ

 

มันทำให้สมองพร้อมที่จะคิด ร่างกายที่โหยหาการสัมผัส ผมไม่ได้สั่งตัวผมให้ลงไป

ทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ 
ทุกๆสิ่งนำพาตัวของผมลงสู่สายน้ำและใจของผมก็กลับลงไปสู่ความฝันนั้น

อีกครั้ง....

 

น้ำที่ใสเย็น แต่ไม่หยุดนิ่ง ตัวผมค่อยๆลอยไป บางสิ่งกำลังนำพาผมไป

ผมก็แค่เฝ้ามองดูมันอย่างตั้งใจและสนใจ

ร่างกายได้รับสัมผัสอย่างที่มันต้องการได้รับ
สมองตอบรับความรู้สึกจากร่างกายก่อนจะส่งต่ออารมณ์เข้าสู่เบื้องลึกของจิตใจ

 

ต้นไม้..  ก้อนหิน.. หลายสิ่งหลายอย่างผ่านสายตาของผมไป
อะไรที่กำลังเคลื่อนไหว ผมเฝ้าถามต่อตัวผมเอง... อะไรที่ไม่เคยหยุดนิ่ง
ตัวผม?
สายน้ำ?
หรือ.. เวลา?

 

 

 

ก่อนทุกอย่างจะจบลงที่ความประทับใจ ผมกลับเกิดความสงสัยขึ้นอีกครั้ง

เมื่อภาพที่ผมเห็นตอนนี้คือ ...ผืนฟ้า...

ทุกอย่างต่างไปจากความฝัน

 

 

 

ผมอยู่แสนไกลจากผืนฟ้า
ผมแค่นอนลงบนพื้นดิน

 

 

 

ความฝัน และ ความเป็นจริง

 

 

 

ระยะทาง และ ความรู้สึก

 

 

 

 

 

 

 

บางที ถูกขีดกั้นบางๆ

เราบดบังมัน

 

 

 

 

 

ด้วย...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เปลือกตา....

 

 

 

 

 

 

 

 

ของเราเอง

 

 

---------------------------------------------------------

Dot...space(กับสิ่งที่ต้องเคลื่อนไหว)