anupap's profileบางทีลองมองหาความสุขรอบๆ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
May 25 มู 09 : เหตุจากฝนในวันที่ฝนตก...
บางคนฉีกยิ้ม
บางคนร่ำไห้
คุณทำอะไรอยู่
ในวันที่ฝนตก...
ชาวบ้านหัวเราะ
คนเมืองร่ำไห้
คุณทำอะไรอยู่
ในวันที่ฝนตก...
ผมนั่งฉีกยิ้ม
ผมนั่งร่ำไห้
คุณ...ทำอะไรอยู่
เพราะฝนไม่เคยหยุด... แต่มนุษย์ต้องหยุดเดินซะบ้าง
เพราะฝนไม่เคยหยุด... แต่มนุษย์ต้องหยุดมองซะบ้าง
เพราะฝนไม่เคยหยุด... แต่มนุษย์ต้องหยุดคิดซะบ้าง
เพราะเราไม่เคยหยุด... มนุษย์เลยไม่เคยอยู่บนโลกความจริงซักที
คนถามว่า คุณเห็นอะไรในวันฝนตก
คนหนึ่งตอบว่า ผมเห็นความอุดมสมบูรณ์ ..
คนหนึ่งตอบว่า ผมเห็นธรรมชาติและชีวิต ..
คนหนึ่งตอบว่า ผมเห็นความเป็นจริงของความสมดุล ..
ไม่มีใครผิด
มีเพียงคนหนึ่งตอบว่า
ผมมองไม่เห็น......
อะไรเลย...
------------------------------------------------------
- จะเปิดเรียนแล้วนะเอ้อ
- ฝนตกถี่มากๆๆ ช่วงนี้
- คนฉลาดย่อมจะมองเห็นอะไรต่อมิอะไรมากมายในวันฝนตก
แต่คนที่ธรรมดาที่สุด จะมองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากเม็ดฝนที่กำลังตก
- แล้วคุณทำอะไรอยู่?
- แต่ผมไม่นอนกลางนะ 5 5
------------------------------------------------------
Dot...space (ฝนเอย กบร้องเอย) May 19 บันทึกหมาน่อย 01 : ครึ่งปีแล้วโตขึ้นมากๆเลย
ไม่น่าเชื่อๆๆๆ ว่าพวกแกจาอายุยืนขนาดนี้
ครึ่งปีแล้ว ที่ผ่านเหตุการณ์หลายๆอย่าง
บ้านต้องวุ่นวาย.. หน้าบ้านรก.. รองเท้าโดนกัด.. ขี้เกลื่อนกลาด.. เห็บยึดบ้าน..
แต่ไม่เคยโกรธพวกแกเลยจริงๆ
เพราะชีวิตผมมันก็ดูยุ่งเหยิงๆ แบบนี้แหละ ไม่แพ้พวกแกเลย
พวกแกเข้ามาอยู่โดยบังเอิญ เราก็เจอกันโดยบังเอิญ
ใช้ชีวิตร่วมกันโดยบังเอิญ
ไม่รู้เป็นโชคดีของพวกแก หรือโชคร้ายกันแน่
ที่มาเจอคนที่ไม่เหมาะจะดูแลใครเลยอย่างผม
ให้ข้าวพวกแก ก็ อดๆอยากๆ
บางทีก็หายหน้าไปหลายวัน
แต่พอเจอกันทีไร ก็ยังทำหน้าระรื่นได้ขนาดนั้น
หมาบ้านอื่นเค้า...
กินดีอยู่ดี
มีคนจับอาบน้าม
แปรงขน
ให้นอนห้องแอร์
แต่บ้านนี้ไม่มีอะไรเลย
มองหน้าพวกแกทีไรก็รู้สึกแย่ทุกที
แต่พวกแกไม่เคยจะสนใจเลยใช่มั้ยหล่ะ
ไม่สนใจเลยว่าผมจะเป็นคนไม่เอาไหน
ไม่สนใจเลยว่าไอ้คนนี้มันให้ข้าวคลุกปลากระป๋องทุกวี่ทุกวัน
ไม่สนใจเลยว่ามันจะหายหน้าไปไหนตั้งหลายวัน
ไม่สนใจเลยว่าชอบปล่อยให้พวกแกสกปรกๆ
แค่เจอกัน....
แล้วกระดิกหาง
แค่ได้เจอกัน.... ก็ดีมากๆแล้ว
วันนึงจะตอบแทนพวกแกละกันะ แต่ไม่รู้หรอกว่าเมื่อไหร่
แล้วไอ้คนนี้กับพวกแกทั้งสองจะมีชีวิตอยู่ถึงวันนั้นมั้ย
แต่คงต้องพยายาม
พวกแกก็ต้องอดทน
เพราะเรา...
ก็มีกันอยู่แค่...สามคน
อยู่ด้วยกันต่อไปละกันนะ
-----------------------------------------------
Dot...space(อันความ...) May 11 ความทรงจำความทรงจำอาจเป็นสิ่งที่มีคุณค่าที่สุด และก็อาจเป็นสิ่งที่อันตรายที่สุด
นั่นทำให้คนส่วนมากพยายามเลือกที่จะจำแต่สิ่งที่ดีๆ
และลืมความเลวร้ายลบมันออกจากลมหายใจ
เพื่อความสุข....
เพื่อความสบายใจ....
เพื่อรอยยิ้ม....
มันเป็นทางออกที่ดีเสมอมา
หากเราได้พลั้งพลาดไปสร้างความรู้สึกไม่ดีให้กับใคร
เราก็คงบอกกับเค้าว่า "ลืมๆมันไปเถอะ"
และเราก็ต้องการให้เป็นแบบนั้น
แต่ทันที่คนหนึ่งคนเลือกที่จะมองผ่านความทรงจำที่ไม่ดี
คนอีกหนึ่งคนกลับจำสิ่งนั้นได้อย่างแม่นยำเพื่อจะไม่สร้างความผิดพลาดนั้นขึ้นมาอีก
ผมเริ่มได้ทบทวนว่าความทรงจำที่แย่ๆของผมหายไปอยู่ที่ไหน
ทันทีที่ผมพยายามลบลืมมันไป
ผมมองไปยังอีกฟากหนึ่งของโลก และพบตัวเองอีกคนที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุข
ให้กับความทรงจำแย่ๆเหล่านั้น
เสียงหนึ่งที่ดังจากโลกตรงข้าม ส่งถึงจิตใจและจดจำซึมเข้าสู่กระแสเลือด
สร้างความทรงจำอันเลวร้าย แต่กลับมีความสุขอย่างประหลาด
เสียงนั้นบอกกับผมว่า
"ทำไมคุณถึงพยายามลืมผม ในเมื่อผม... คือส่วนหนึ่งของความสุขของคุณ"
ผมไม่อาจควบคุมน้ำตาของผมได้
แต่ที่ผมทำได้ คือยิ้มออกมา
และตอบกลับไปว่า
"จากวันนี้ไป ความทรงจำ จะสร้างความสุขให้กับคุณ และ ผม"
"ให้กับเรา"
--------------------------------------------------
ปล. - พวกคุณใจร้าย ที่พยายามลบผมออกไป ทั้งที่ผมพยายามทำให้คุณลืม
- ทีสิสจะมาแล้วครับ ใจเยนๆๆๆ
- ทำงานๆๆๆ ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เขียนบทความ ก็เอาซะหน่อย
--------------------------------------------------
Dot...space(ในโลกไร้กาลสีหม่น) |
|
|
