anupap's profileบางทีลองมองหาความสุขรอบๆ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 16 shortstory 30 : ผู้สบายแทนราษฎร (Fuck Politician)Fuck Politician
------------------------------------
"จะไปทำอย่างนั้นได้ยังไงครับ... นั่นมันบิดเบือนความเป็นจริงนะครับ ผิดกฎหมายด้วย"
"ใครมันจะรู้ ผมไม่พูด คุณไม่พูด กฎหมายผมก็ถือเอาไว้ในมือ"
"แต่...."
นักการเมืองระดับสูงค่อยๆพ่นควันบุหรี่ออกจากลำคอ ก่อนจะยื่นซองกระดาษสีน้ำตาลให้กับชายอีกคนหนึ่ง
"ที่ท่านกำลังคิดจะทำมันทำให้ประชาชนเห็นผิดเป็นชอบ เลยนะครับ"
"คุณเปิดซองดูก่อนดีกว่า"
ชายแก่ค่อยๆเอามือเปิดซองที่พึ่งได้รับมา
"คุณคิดเห็นว่าไงนะ กับสิ่งที่ผมจะทำ"
"เอ่อ... นับว่าเป็นบุญของประชาชนจริงๆครับกับโครงการนี้ และประชาชนก็จะได้รับรู้ผ่านสื่อเช่นเดียวกันนี้"
กระดาษเพียงไม่กี่ใบ กับมูลค่าสิ่งที่มนุษย์สร้างภาพขึ้นมา
คำว่าอำนาจ และพลังที่เกิดจากภาพมายาและวาทกรรมทางสังคม
สองสิ่งนี้ใช้เปลี่ยนโลกได้ทั้งใบ
นักการเมืองระดับสูงออกช่วยเหลือประชาชนทั่วทุกหนแห่ง
ประชาชนที่ทุกข์ยาก
ชาวบ้านที่ทำมาหากิน
สื่อต่างๆ ร่วมกันแสดงความยินดีกับสิ่งที่เกิดขึ้น
"พวกท่านขาดรายได้ใช่มั้ย เราได้จัดตั้งกองทุนให้พวกท่าน กู้ยืมไปเป็นทุนในการประกอบอาชีพ"
"นี่ท่าน ส.ส. เราเอาเงินมาให้คนพวกนี้กู้ทำไมครับ ผมว่าไร้ค่า คนพวกนี้ไม่มีเงินคืนเราหรอก"
คนขับรถได้เอ่ยถามขณะกำลังขับรถกลับไปยังที่พัก
"โถ่ แกมันยังไม่รู้อะไรเลย คนพวกนี้มันจะเป็นเสียงให้กับเรา ตราบใดที่มันยังติดหนี้เราอยู่"
"มันเป็นหนี้เรา แถมเราได้บุญคุณกับพวกมัน"
"แล้วเราจะไปเอาเงินจากไหนมาให้กู้ยืมมากมายขนาดนี้หล่ะครับ"
"ก็ไปลดเงินที่ต้องจ่ายสนับสนุนการศึกษาสิ ตามโรงเรียน ตามมหาลัยหน่ะ"
"แต่เรามีนโยบายให้เรียนฟรีนะครับ แล้ว สถาบันการศึกษาต่างๆจะอยู่ได้หรอครับ"
"แกมันยังไม่รู้เรื่องอะไรจริงๆ ทุกวันนี้เค้าก็เก็บค่าบำรุงการศึกษากันทุกโรงเรียน เก็บเท่ากับเสียค่าเรียนเลยด้วยซ้ำ"
"ไม่มีเงินจากเรามันก็อยู่ได้"
"อย่างงี้มันจะมีผลเสียกับเด็ก และการศึกษาของประเทศมั้ยหล่ะครับ"
"ไอ้โง่ ให้มันโตมาฉลาด มันก็รู้ทันพวกเราหมดสิวะ ให้มันโง่ๆกันหน่ะดีแล้ว"
"คนพวกนี้มันสนใจแค่พวกมันมีกิน ครอบครัวมันสบาย ก็แค่นั้นแหละ เราก็ให้อย่างที่มันอยากได้"
"เห็นมั้ยว่า ชั้นเป็นคนใจกว้างแค่ไหน"
"แล้ว... ท่านจะดำเนินการอย่างไรต่อไปดีครับ"
"ต่อไปก็จัดการไอ้พวกที่มันมาขวางมือขวางเท้าสิ พวกรู้มาก"
"แต่เราจะไปสู้กับคนพวกนั้นได้ยังไงครับ เค้ารวมตัวกันเป็นพันๆคน"
"กลัวอะไร เราก็มีชาวบ้านเป็นหมื่นๆแสนๆคน คนฉลาดของประเทศนี้มันมีกี่เปอร์เซ็นเอง"
"ที่เหลือก็พวกไม่รู้อะไร กับพวกที่ไม่สนใจอะไรนอกจากตัวเอง"
"เงินเราก็มี อยู่ในบัญชีตั้งกี่ร้อยล้าน"
"อย่างนี้ผมว่า ในระยะยาวมันจะไม่เป็นผลดีกับประเทศนะครับ"
"ประเทศงั้นหรอ......"
"งั้นพรุ่งนี้แกก็ออกไปช่วยประเทศนี้แล้วกัน ไม่ต้องมาทำงาน"
"ขอโทษครับ ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นครับ"
"ถึงแล้วครับ พรุ่งนี้ให้ผมมารับกี่โมงครับ"
"ไม่ต้องแล้ว"
"นี่ท่านยังไม่หายโกรธที่ผมพูดตะกี้หรอกครับ ผมขอโทษครับ..."
นักการเมืองหนุ่มคว้าปืนออกจากเสื้อสูท ก่อนจะยิงกระหน่ำไปยังร่างของคนขับรถอย่างไม่ปราณี
"ไม่ใช่ว่าข้าโกรธแกเรื่องเมื่อกี้หรอก แต่แกมันรู้อะไรมากเกินไปแล้วต่างหาก"
เช้าวันรุ่งขึ้น ข่าวทางโทรทัศน์ทุกช่องรวมถึงสื่อทุกประเภท
ขึ้นหัวข้อข่าวใหญ่
"ชายคนขับรถของนักการเมืองชื่อดัง"
"ถูกจับได้ว่าทุจริตลักลอบขโมยเงินที่กำลังจะนำไปส่งมอบเป็นทุนให้การศึกษา"
"แก่โรงเรียนในชนบท เป้นจำนวนหลายสิบล้าน"
นักการเมืองชื่อดังออกมาแถลงการด้วยความเห็นใจแก่ประชาชนว่า
"แม้เราจะยังไม่สามารถนำเงินจำนวนนั้นกลับมาได้"
"แต่เราจะพยายามอย่างถึงที่สุด ให้แก่ประชาชนทุกคน"
เย็นวันเดียวกันนั้นเอง
ลูกชายนักการเมืองชื่อดังได้เซ็นสัญญาซื้อบ้านตากอากาศหลังใหม่
มูลค่ากว่า สามสิบล้านบาทด้วยเงินสด
"ผมอยากซื้อไว้ให้พ่ออยู่ในยามชราหน่ะครับ พ่อผมเบื่อการเมืองเต็มที"
"นอกจากจะเป็นลูกชายของนักการเมืองชื่อดังผู้พยายามทำเพื่อประชาชนแล้ว"
"ยังมีความกตัญญูสมควรเป็นแบบอย่างอย่างยิ่งครับ"
ผู้สื่อข่าวรายงานผ่านโทรศัทน์แก่ประชาชน...
ทุกคน
-----------------------------------------------------
ปล. *เรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่ได้มีเค้าโครงมาจากความเป็นจริงแต่อย่างใด
*ไม่มีหรอกครับนักการเมืองที่ไหนจะมาทำอย่างงี้ ตายโหงเลยทีเดียวนะครับ ฮิ ฮิ
*เพื่อความบันเทิงจริงๆครับ อ่านแล้วหัวเราะลั่นเลยทีเดียว
*ประเทศไทย จงเจริญครับ
-----------------------------------------------------
Dot...space(นักการเมือง) Comments (2)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://artarch.spaces.live.com/blog/cns!16DF54826AD76C51!1369.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
