shortstory 34 : ยา (with out circle)

anupap's profileบางทีลองมองหาความสุขรอบๆ...PhotosBlogListsMore

Tools

Help

< Previous Next >

September 27

shortstory 34 : ยา (with out circle)

ผมนอนป่วย...

แต่มีรอยยิ้มที่มุมปาก

บางทีความสุขที่สุดของการป่วยอาจจะเป็นการได้นอนอยู่นิ่งๆ

ได้อยู่กับตัวเอง ให้เวลากับตัวเอง เป็นเวลานานๆ

บางทีอาจนานจนเกินไป

ถึงผมจะบอกว่ามันมีความสุข แต่ก็ต้องแลกมาด้วยร่างกายที่อ่อนแอ

ทรมานบ้างเป็นบางเวลา

สุขทุกข์เกิดขึ้นเวียนวนรอบเตียงของผม

อธิบายตัวตนของการมีชีวิตได้อย่างดีทีเดียว

ราวกับว่าทุกสิ่งเกิดขึ้นและจบสิ้นในตัวมันเอง ...โดยสมบูรณ์

ผมยังนอนหัวเราะให้กับตัวเอง

ไม่ทันไร

แม่ของผมก็เดินเข้ามา

เอามือทาบลงไปบนศีรษะ

ก่อนจะยื่นสารเคมีอัดเม็ดที่พวกเราเรียกว่า "ยา" มาให้ผม

ผมพยายามอธิบายถึงตัวตนของความเจ็บป่วย

อธิบายถึงข้อจำกัดทางร่างกาย

และความแข็งเกร่งของร่ายกายมนุษย์

ว่าเราสามารถเอาชนะโรคภัยเหล่านี้ได้ไม่ยากเย็น

แม่ทำเหมือนไม่ได้ยินสิ่งเหล่านั้น

และยื่นแก้วน้ำมาให้ผม

มันเป็นเรื่องยากที่จะอธิบายบางสิ่งที่เราเข้าใจ

ให้คนอื่นเข้าใจ โดยเฉพาะคนที่เราอยากให้เข้าใจมันมากที่สุด

ผมรับแก้วน้ำมา พร้อมกับพยายามอธิบายอย่างเป็นรูปธรรมมากที่สุด

"น้ำแก้วนี้จะเข้าไปในร่างกาย แล้วกลับออกมา ระเหยไปในอากาศ แล้วตกลงมาอีกครั้ง"

"ทุกสิ่งเกิดขึ้นวนเวียน ไม่มีใครทำให้มันหายไปเฉยๆ หรือสร้างมันขึ้นมา"

คราวนี้ผมค่อนข้างภูมิใจกับการกล่าวที่ฟังดูเข้าใจง่ายที่สุด

ผมยิ้มและหันไปมองหน้าของแม่

แม่ยิ้มและยังคงยื่นยาให้กับผม

หมดแล้วความพยายามของผม

ผมหยิบยามาแล้วค่อยๆกลืนมันลงไปแต่โดยดี

ทันใดนั้น ลมเบาๆก็พัดเข้ามาทางหน้าต่าง

เหมือนเช่นทุกวัน...

แต่ที่ต่างออกไป

ผมและแม่มองไปที่หน้าต่างบานนั้นพร้อมกับรอยยิ้ม

ยาที่ผมกินลงไปอาจรักษาโรคได้หรือไม่ได้นั้นคงไม่สำคัญ

ผมลบเหตุและผล รวมทั้งความเป็นจริงทุกอย่างออกจากหัวสมอง

เพราะสิ่งเดียวที่ผมได้รับจากการกินยานั้นก็คือ...

"ผมและแม่"

"สบายใจ"

"และมีความสุข"

----------------------------------------------------

Dot...space(จุดหนึ่งของวงกลม)

11:35 AM | Blog it

Comments (6)

To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in

Don't have a Windows Live ID? Sign up

	Sritala Dhanasarnsombutwrote: อย่างน้อยเราก็ได้เห็นว่าใครคือคนที่อยู่เคียงข้างเราเวลาที่เราแย่ที่สุดนะคะ :) Oct. 2
	tean tirawrote: คนป่วยต้องกินยาสินะ แต่กำลังใจดีก็หายไปกว่าครึ่งแล้ว คุณแม่น่ารักจัง ไว้จะตามอ่านเรื่อยๆค่ะ ^^ Oct. 1
	NuNing Nakawrote: น่ารักจังค่ะ Sept. 28
	GwanG RaindeaRwrote: เฮ้ย หายไวๆ แต่กูว่าที่แม่เมิงยิ้มเนี๊ย แม่อาจนึกในใจ "ไออาร์ตแม่งเพี้ยนไปหล่ะ...ไงดีหว่าเนี๊ย" 555+ Sept. 28
	Ong.. Busabawrote: อ้อ .. ไม่รู้เรื่องจริงหรือแต่ง ยังงัยก็หายไวๆนะ มีความสุขกับสิ่งรอบกายแม้ป่วยกาย แต่ก็ดีใจด้วยนะ ;) Sept. 27
	Ong.. Busabawrote: แค่นั้น ก็พอเพียงแล้ว .. เนอะ ;) Sept. 27

Trackbacks

The trackback URL for this entry is:

http://artarch.spaces.live.com/blog/cns!16DF54826AD76C51!1506.trak

Weblogs that reference this entry

None